شور بودنم

دقیق تر و با اصلاحات: مثلا عکس چهار تایی! ...

باران باهوش ! چند روز پیش رایان حلقه های هوش رو آورد که باهاش بازی کنه . تو گفتی این طوری نیست و سعی کردی تلاشش رو اصلاح کنی . من گفتم باران صبر کن ببینیم رایان چکار می کنه . رایان شروع کرد به گذاشتن حلقه ها البته به طور نامرتب. پیش خودم گفتم بچه ها آنقدر صبر ندارند که شاهد پیشرفت بچه های دیگه باشند و حالاست که باران حلقه های هوش رو بگیره و خودش مرتب کنه . اما شما با کمال آرامش شاهد آزمون و خطای رایان شدی و در نهایت لبخندی زدی و گفتی" مامان  یه بازی جدید!" و من مثل همیشه شرمنده قضاوتی نابجا!

اینم دوستت رقیه . نمی دونی چه دوستم دوستمی می کردی! اینم نوه های حاج بابا بدون حضور رایان. آقا رایان مشغول مسئولیت سنگین غر زدن بودند! ...

این یه عنوانیه که هر چی فکر می کنم یادم نمی یاد چی می خواستم براش بنویسم. ببخش!

باران آهنگین! من و بابا همیشه آهنگ های سنتی گوش می دیم . تو هم یه جورایی علاقمند شدی.چند هفته پیش که می رفتیم اصفهان و به دلایلی مجبور بودیم یه آهنگ رو (کاست سراج)خیلی گوش بدیم. یه دفعه گفتی " من همه ی آهنگ ها رو دوست دارم ولی عاشق سراجم" . یه بوس خیلی محکم به اون لپ خوشگلت کردم. همه ی وجودت بوس باران! تو شعر سلسله ی موی دوست رو خیلی زیبا می خونی .

باران مهربان ! تو خیلی دوست داری به رایان غذا بدی . هر لقمه ای که توی دهن رایان می ذاری با خوشحالی می یایی و می گی " مامان ! از دست منم می خوره" . تا اینکه آقا رایان چند وقت پیش دستت رو گاز گرفت. خیلی گریه کردی. با این حال بازم به رایان غذا می دی منتها با احتیاط بیشتر که مبادا دستت رو گاز بگیره. قربون تو دختر مهربون برم من!

باران ! شما اتوبوس سوار شدن رو خیلی دوست داری . خوب منم یه بچه بودم اونم یه  بچه کنجکاو فعال . اتوبوس رو به هر وسیله ی نقلیه ی دیگری ترجیح می دادم. خیلی بهتر از تاکسی و یا حتی ماشین خودمونه . با سقفی بلند و پنجره های  بزرگ. برای همین , ما گاهی هنگام برگشت از کتابخونه  سوار اتوبوس می شیم. همیشه پر علاقه و پر هیجان!

حافظ باران ! هر چی فکر می کنم که چی شد شعر عاشق شو ور نه روزی ... حافظ رو برات خوندم و تو حفظ شدی . فکر کنم یه شب موقع خواب اونقدر برات خوندم که حفظ شدی . می گم یادم نیست . ولی از اون به بعد یه طرف دیوار شعر حافظ می نویسیم و یه طرف شاهنامه و هر دو به انتخاب خودت . چند بیت شعر الا یا ایها الساقی رو هم حفظی .کاش می دونستم وقتی خودت رو می بینی که اینقدر کوچیکی و داری حافظ می خونی چه حسی بهت دست می ده.

باران سپاس! ما از وقتی به دنیا اومدی تلاش کردیم که واژه ی تشکر تو سپاس باشه . البته به اقتضای فضای موجود تو همیشه سپاس نمی گی . مثلا یه دوره ای به راحتی مرسی می گفتی . تا این که تصمیم چگرفتم شعر سپاس شاهنامه رو برات بخونم. "سپاس تو  چشم است و گوش و زبان ". بعد از چند روز که کار کردیم گفتی :" مامان بقیش چیه بقیش رو بخون " و این زمینه ای شد برای  شاهنامه خوانی شما . هر به چند روز شما یک بیت از صفحه ی اول  شاهنامه انتخاب می کنی و من روی دیوار می نویسم و باهم می خونیم و تو حفظ می کنی. من عاشق شعر خوندنتم!

باران خانوم تو عاشق کاغذ و قیچی و چسب و به عبارتی کاردستی درست کردن هستی . کار دست   تو زیباترین کار توست . دست هایت پر توان! ...