مامانم دعواییه

"مامانم دعواییه" این جمله رو اصفهان که بودیم به مامان بزرگ گفته بودی که آره مامانم دعوائیه و من دعوا می کنه . نمی دونم با چه توانایی زبانی صفت دعواییه رو ساختی . به تو گفتم باران خانوم توی عمر مامان بزرگ و خودم و خودت هرگز هرگز هرگز مامان به آرومی من پیدا نمی کنی . من تا تو یک سالت شد و تمام خونه و کابینت و ظرف و غذا رو ریختی یک باران هم دعوات نکردم و این به نظرم یک رکورد که هیچ جا ثبت نمی شه . مامانی من دوست دارم و بدون که اگه گاهی خیلی گاهی به ندرت دعوات می کنم برای اینه که خیلی دوست دارم و برات وقت می ذارم چرا که تو برام از وقت عزیزتری.